Enige autoriteiten:


Paus Nicolaas II


Bulle “In Nomine Domine” (12 april 1049), § 5-6:
“Maar als het zou gebeuren dat de perversiteit van verdorven en goddeloze mensen zou zegevieren, zodat er geen zuivere, oprechte en vrije verkiezing kan worden gehouden in Rome, hebben de kardinaal-bisschoppen, samen met de geestelijkheid van de kerk en de katholieke leken, het recht en de macht, zelfs in kleine aantallen, om een ​​paus te kiezen voor de apostolische zetel, waar ze maar willen. Het moet duidelijk zijn dat als, nadat een verkiezing heeft plaatsgevonden, een periode van oorlog of het gemanipuleer van een individu gedreven door de geest van de boze, de kroning van degene die is gekozen in de weg staat, maar een kroning is uitgevoerd volgens de gewoonte van de apostolische zetel, hoe dan ook, hij die is gekozen, heeft als paus het gezag om de Heilige Roomse Kerk te regeren en al haar middelen tot haar beschikking, aangezien we weten dat is hoe de gezegend Gregorius handelde voor zijn wijding.»


Heilige Alfonsus de Liguori:


Volledige werken van S. Alphonse de Liguori, deel II, deel III, hoofdstuk IX, p. 220:
“God heeft aan de Kerk, dat wil zeggen aan het college van kardinalen, of anders aan het concilie in het geval van een dubieuze of ketterse paus, de macht gegeven om de soevereine paus te kiezen, maar niet de pauselijke macht. »


Opere citato, op. 165:
“Een tweede zekere waarheid is dat wanneer er in tijden van schisma twijfel is over de ware paus, het concilie kan worden bijeengeroepen door kardinalen en bisschoppen; en dan is elk van de gekozen pausen verplicht zich te houden aan de beslissing van het concilie, omdat de Apostolische Stoel voor die tijd als vacant wordt beschouwd. Het zou hetzelfde zijn in het geval dat de paus publiekelijk zou vallen en koppig zou volharden in een of andere ketterij. Er zijn echter mensen die met meer grond beweren dat in het laatste geval de paus het pontificaat niet door het concilie zou worden ontnomen, alsof de laatste superieur aan hem was, maar dat hij er rechtstreeks door Jezus van zou worden beroofd Christus, Christus, want dan zou hij een volkomen incompetent onderdaan worden en uit zijn ambt worden beroofd. »

Paus Pius IX en Vaticaans Concilie I

Op de 4e zitting van het Vaticaans Concilie (18 juli 1870), Dogmatische Constitutie “Pastor Aeternus”, Hoofdstuk 2, [Canon]:


“Als iemand zegt dat het niet door de instelling van Christus of door goddelijk recht is dat Petrus, en voor altijd, opvolgers heeft in zijn primaat over de universele Kerk, of dat de paus van Rome geen opvolger is van Sint Petrus in dit primaat: laat hem anathema zijn. »


Paus Leo XIII

Encycliek Satis Cognitum (29 juni 1896):


“Nu is het onmogelijk om zich een echte en volmaakte menselijke samenleving voor te stellen, die niet wordt geregeerd door een soevereine macht. Jezus Christus moet daarom aan het hoofd van de Kerk een opperhoofd hebben geplaatst, aan wie de hele menigte christenen onderdanig en gehoorzaam is. Dit is de reden waarom, net zoals de Kerk om één te zijn als de vergadering van de gelovigen noodzakelijkerwijs eenheid van geloof vereist, zo vereist zij om één te zijn aangezien zij een door God gevormde samenleving is, bij goddelijke recht de eenheid van regering, die de eenheid van gemeenschap voortbrengt en omvat. De eenheid van de kerk moet in twee aspecten worden gezien: ten eerste in de onderlinge verbondenheid van de leden van de kerk of de communicatie die ze met elkaar hebben; en ten tweede in de volgorde die alle leden van de kerk onder één hoofd bindt. »


Bisschop kardinaal Billot, Louis, SJ, 1846-1931

“Tractatus de Ecclesia Christi sive continuatio theologiae de verbo incarnato”, 1909, Tomus Prior, Quaestio XIV, De Romano Pontifice, Thesis XXIX, § 1, pagina’s 610-611):

“Maar de verkiezing van de hoogste bisschop behoort tot de orde van de universele Kerk. Laten we nu echter echter onderzoeken hoe de wet van toepassing zou zijn in het geval zich een speciale situatie waarin het nodig zou zijn om over te gaan tot de verkiezing van een paus wanneer het niet langer mogelijk zou zijn om de voorwaarden bepaald door de eerdere pontificale wet te vervullen. Dergelijke gebeurtenissen waren volgens sommigen aanwezig tijdens het optreden van de verkiezing van Martin V. Mochten dergelijke omstandigheden zich voordoen, dan moet zonder moeite worden toegegeven dat de macht van de verkiezing zou terugvallen op een algemeen concilie. Want de natuurwet zelf schrijft voor dat in zo’n geval de eigenschappen van een hogere macht door middel van deconcentratie afdalen naar de onmiddellijk lagere macht voor zover deze onmisbaar is voor het voortbestaan ​​van de samenleving en om beproevingen van extreem gebrek te vermijden.
“Bij twijfel echter (bijvoorbeeld wanneer het onduidelijk is of iemand een echte kardinaal is of wanneer de paus dood of onzeker paus is, (zoals lijkt te zijn gebeurd rond de tijd van het grote schisma dat begon onder Urbanus VI), is het om te bevestigen dat de macht om het pausdom aan een persoon te verlenen (wanneer aan de vereisten is voldaan), berust bij de Kerk van God [de Rooms-Katholieke Kerk]. En dan zien we bij wijze van deconcentratie dat deze macht afdaalt naar de universele Kerk als zodanig, aangezien de door de vorige paus bepaalde kiezers niet bestaan. (Cajetan).
Ik zeg het, het is zonder probleem begrijpelijk als het optreden van dergelijke omstandigheden wordt erkend.
[Bron: https://archive.org/details/tractatusdeeccle01bill/page/610/mode/2up]

Scaturrex