Overzicht – Crisis in de Kerk
Aangevulde jurisdictie in de huidige tijden
van langdurige leegstand van de Apostolische Stoel
Inhoudsopgave
- Inleiding
- Zekerheid
- Stand van de vraag
- Het Plan
- De stof van de hoofdstukken
- Besluit
- Inleiding
Dierbare gelovigen,
Deze studie werd mij opgedragen door mijn overste en de heilige gehoorzaamheid heeft mij dus aan het werk gezet.
Maar afgezien daarvan ben ik zeer gemotiveerd voor dit project, want het onderwerp bepaalt mijn leven en mijn eeuwigheid en ik stel mij voor dat dit ook het geval is voor vele andere personen, ware gelovigen van Onze Heer Jezus Christus en zonen van Zijn Kerk. Hoe klein zij ook geworden is in deze tijden van afvalligheid, wij blijven in Hem en in Haar geloven:
“Ik geloof … in Jezus Christus, Zijn eniggeboren Zoon, onze Heer.
Ik geloof … in de heilige katholieke Kerk”
(Aangehaald uit de Apostolische Geloofsbelijdenis (Credo), zoals zij was en universeel werd voorgedragen in de katholieke Kerk).
Inderdaad, wij zijn in oorlog (“Ik zal vijandschap stellen tussen u en de Vrouw” cf. Gn 3, 15) en wij zijn “een leger in slagorde opgesteld” (“de strijdende Kerk”, cfr. Romeinse Catechismus). Om een vijand te overwinnen, die niet alleen de duivels zijn maar ook hun handlangers op aarde, is het noodzakelijk een goede strategie en doeltreffende tactieken te hebben. Een van de onmisbare voorwaarden om te overwinnen – en de totale overwinning op al onze vijanden is ons beloofd: “de vrouw zal uw hoofd verbrijzelen” (cfr. Gn 3, 15) – is onze vijanden en onze vrienden te kennen. Onze vrienden, om onze inspanningen te coördineren, en onze vijanden, om op de hoogte te zijn van hun krachten en hun zwakheden: hun krachten om een voldoende weerstand te organiseren om hen tegen te houden en te vernietigen, hun zwakheden om te weten waar wij hen met succes kunnen treffen. Alles met de genade van God, zonder welke wij niets kunnen (“zonder Mij kunt gij niets doen” cf. Evangelie).
Terwijl wij diep overtuigd zijn dat God het kwaad toelaat met het oog op een groter goed, willen wij het kwaad voldoende kennen om het te neutraliseren, en het goede om het te verwezenlijken, wederom met Zijn genade.
Dat is de beweegreden en het doel van deze studie over de jurisdictie van de huidige Kerk. Door dit te doen, menen wij niets anders te doen dan Zijn Heilige Wil, onder het bewind van de Koning en de Koningin van de hemelse legerscharen.
- Zekerheid
Om te vermijden dat wij vervallen in eindeloze opinies die ons nog meer zouden kunnen verdelen, in een context van onzekerheid en een crisis zonder schijnbare uitweg, beperk ik mij strikt tot wat tot het geloof behoort, tot de geloofsschat, tot de onfeilbare definities van het leerambt, tot de dogma’s, tot de eenstemmigheid van de Kerkvaders en tot de gemeenschappelijke leer van de gezaghebbende auteurs, kortom tot zekerheden, mij steunend op de belofte van Onze Heer Jezus Christus:
“Zoekt en gij zult vinden”
Evangelie volgens de heilige Matteüs 7, 7 en de heilige Lucas 11, 9.
Ik zal noodzakelijkerwijs stap voor stap te werk gaan, want het onderwerp is zeer uitgebreid.
Indien het onvermijdelijk is een beroep te doen op opinies bij gebrek aan zekerheid, zal ik duidelijk aangeven dat het slechts opinies betreft.
- Stand van de vraag
Het algemene verloop zal het volgende zijn:
Om de noodzaak en het recht op de jurisdictie van suppletie vast te stellen, dient men het bestaan aan te tonen van een huidige situatie die het onmogelijk maakt een beroep te doen op de niet-bestaande gewone jurisdictie, alsook de noodzaak van een jurisdictie, een onmisbaar bestuur voor deze volmaakte, onvergankelijke en onsterfelijke maatschappij die de Kerk is.
Deze situatie is niets anders dan een crisis zonder precedent in de geschiedenis van de Kerk, veroorzaakt door de tekortkoming van het pausschap ten gevolge van de publieke ketterijen van Paulus VI (en volgens sommigen van Johannes XXIII).
De diepe oorzaken van deze huidige crisis, van 1964 tot op heden, liggen in een eeuwenlange infiltratie van de ergste vijanden van de Kerk, die er volledig in geslaagd zijn een totale usurpatie van de hoogste macht te realiseren, in het geheim en zorgvuldig uitgevoerd binnen de Kerk. Deze laatsten hebben geleidelijk de Kerk vervangen door een andere die erop lijkt, maar die een meesterlijke vervalsing is.
Intussen blijft natuurlijk de ware Kerk, hoewel samengesteld uit een klein aantal gelovigen, miraculeus haar bestaan en haar noodzakelijke en nuttige functies voortzetten, door de wil van God om de verlossing van de mensen voort te zetten tot het einde der tijden. Ik schrijf “miraculeus”, in de zin dat, menselijkerwijs gesproken, de Kerk verloren is, omdat zij tot uitersten is teruggebracht, waarin zij niet zal kunnen overleven zonder de hulp van God.
- Het Plan
Het verloop zal een ontwikkeling volgen volgens duidelijk vastgestelde waarheden of feiten. Grofweg zal de opbouw als volgt zijn:
4.1. De Kerk is een zichtbare, volmaakte en noodzakelijk bestuurde maatschappij door legitiem gezag.
De Kerk, gesticht door Christus, is een bovennatuurlijke maar werkelijke maatschappij, samengesteld uit mensen (zielen en lichamen), en bijgevolg noodzakelijkerwijs bestuurd door een zichtbaar gezag dat in staat is te handelen. Als elke volmaakte maatschappij moet zij beschikken over een regering om te bestaan en haar doel te vervullen door haar middelen te gebruiken: de zielen naar het eeuwig heil leiden door de genademiddelen ontwikkeld door haar Stichter Onze Heer Jezus Christus.
4.2. De Romeinse Paus kan zijn ambt verliezen door publieke en notorische ketterij.
Volgens meerdere van de grootste kerkleraren kan de paus vervallen in manifeste ketterij, en brengt dit van rechtswege het ophouden van zijn ambt met zich mee. Want hij die niet langer lid is van de Kerk, kan niet haar hoofd zijn. Bijgevolg houdt ook de gewone jurisdictie, verbonden aan het pausschap en door hem overgedragen, op te bestaan.
4.3. In de verlengde vacature suppléert de Kerk of Christus de jurisdictie.
In geval van noodzaak voor het heil der zielen suppléert de Kerk (door haar wet of door billijkheid) of Christus (als Hoofd) de jurisdictie, maar steeds volgens de beperkte principes van het recht en de morele theologie.
De aan de Kerk beloofde onvergankelijkheid verbiedt dat zij zonder bestuur blijft. De Heilige Voorzienigheid waakt over de uitvoering van de goddelijke beloften. Indien de normale, zichtbare en officiële organen geneutraliseerd zijn door usurpatie of afvalligheid, dan suppléert God, direct of door Zijn Kerk, door op buitengewone en onmiddellijke wijze de nodige jurisdictie voor het voortbestaan en het functioneren van de strijdende Kerk mede te delen aan de bekwame en waardige leden om deze taak wettig uit te oefenen. Wij zullen de geldigheid van het sacrament van de priesterwijding en de wettigheid van de subjecten van de jurisdictie van suppletie behandelen.
4.4. De katholieke bisschoppen oefenen de jurisdictie van suppletie uit voor het algemeen welzijn.
Deze suppléerde jurisdictie is geen menselijke uitvinding, maar een effect van de belofte van Christus die bij Zijn Kerk blijft tot de voleinding der eeuwen. Zij wordt uitgeoefend door de bisschoppen die trouw gebleven zijn aan het katholieke geloof, bijgestaan door hun priesters, opdat de sacramenten geldig en wettig worden toegediend, en het leerambt blijft functioneren voor de heiliging van de zielen. Inderdaad kunnen deze katholieke bisschoppen, geldig gewijd, bepaalde handelingen stellen die noodzakelijk zijn voor het algemeen welzijn van de Kerk, binnen de grenzen die worden opgelegd door de noodzaak, het geloof en het goddelijk recht.
4.5. Het Pausschap is een goddelijke instelling.
Deze situatie verplicht ons te onderzoeken of, en onder welke voorwaarden, de katholieke bisschoppen kunnen of moeten meewerken aan een legitieme pausverkiezing, in het bijzonder in de lijn van een onvolmaakt algemeen concilie.
Het zal nodig zijn te onderscheiden: recht van noodzaak, morele bijeenroeping van de bisschoppen, vertegenwoordiging van de lerende Kerk, voorwaarden van zichtbaarheid, morele zekerheid, vreedzame universele aanvaarding.
Omdat de Kerk een zichtbaar hoofd moet hebben, volgens gezaghebbende auteurs, en het pausschap van goddelijke instelling is, verleent deze jurisdictie van suppletie ook het recht en de plicht, op het gepaste ogenblik en volgens de vereiste voorwaarden, om over te gaan tot de verkiezing van een ware paus. Zo wordt het providentieel ontwerp verwezenlijkt om de zichtbaarheid van de eenheid en de volheid van het hiërarchisch gezag te herstellen.
4.6. Het College van de Apostelen (van de Bisschoppen) als orgaan van gezag.
Intussen is het hoogste hiërarchische subject na de Romeinse Pontifex, voor zover het moreel het katholieke episcopaat en het hoogste bestuursorgaan in de Kerk vertegenwoordigt in tijden van vacature van de Apostolische Stoel, het College van de Bisschoppen. In de praktijk wordt dit uitgeoefend door de concilies van alle bisschoppen of ten minste door een moreel representatieve vergadering van de katholieke bisschoppen (natuurlijk: geldig gewijd en volledig “orthodox”, dat wil zeggen recht in het geloof).
Zolang dit college (en deze concilies) niet georganiseerd is en dus niet functioneert, moet men een trede lager afdalen, dat wil zeggen elke individuele bisschop in zijn mogelijkheden, of enkele bisschoppen die samenwerken. Zij zijn het die momenteel in deze verlengde tijd van vacature van de pauselijke stoel, het bestuur van de Kerk realiseren met hun priesters, in die zin dat elke bisschop en priester kan en moet, in de mate van de noodzaak en van zijn sacramentele en doctrinale competentie, bijdragen tot de hulp van de zielen en tot het algemeen welzijn van de Kerk.
- De stof van de hoofdstukken
Omdat de Kerk onvergankelijk is door de goddelijke belofte en bijstand, blijft zij bestaan, maar momenteel met weinig leden. Als menselijke maatschappij kan zij slechts bestaan door een bestuur, en omdat zij volmaakt is omdat zij goddelijk is, moet dit bestuur functioneren met gezag en kracht, doeltreffend. Dit noemt men de jurisdictie van suppletie of vervangende jurisdictie.
Gegeven dat alle officiële organen en structuren gecorrumpeerd zijn door infiltratie van vijanden en door ketterijen, is deze jurisdictie van onmiddellijke, buitengewone en goddelijke oorsprong en natuur.
Deze jurisdictie of suppletie wordt “onmiddellijk” genoemd in de zin dat zij niet voortkomt uit een actuele delegatie van een menselijke meerdere (de paus), maar uit de goddelijke bijstand die aan de Kerk is beloofd en uit de toepassing van haar eigen wetten in geval van vacature van de Apostolische Stoel.
Ons geestelijken, bisschoppen en priesters hebben deze jurisdictie nodig om te kunnen functioneren en te zorgen als “goede herders voor hun kudde”, en wij, ware leden van dit geestelijken van de Kerk, moeten aan aarzelende of verwarde confraters en aan onze gelovigen kunnen bewijzen dat zij bestaat en dat zij legitiem is. Vandaar deze studie.
Het zal nodig zijn de ketterijen van een recente paus aan te tonen en vast te stellen dat deze geleid hebben tot het ophouden van zijn ambt.
Vervolgens zal het passend zijn het functioneren van deze jurisdictie van suppletie en haar omvang uit te leggen.
Tenslotte zal het noodzakelijk zijn een oplossing voor te stellen om zo snel mogelijk uit deze crisis te geraken, want “er is geen heil buiten de Kerk”, voor de redding van acht miljard zielen die momenteel op aarde leven, voor wie Onze Heer Jezus Christus Zijn kostbaar Bloed heeft vergoten, alsook voor de ontelbare zielen in het vagevuur die onze tussenkomst verwachten.
Zo snel mogelijk uit deze crisis geraken – dat is de belangrijkste uitdaging en het meest noodzakelijke werk op de planeet.
- Besluit
De jurisdictie van suppletie is geen menselijke uitvinding noch zelfverklaring, maar een ware en noodzakelijke goddelijke hulp, vrucht van de trouw van God aan Zijn beloften. Zij garandeert de continuïteit van de Kerk als hiërarchisch samengestelde maatschappij, ondanks de moderne afvalligheid en usurpatie.
Uiteindelijk heeft deze jurisdictie slechts één finaliteit: de heiliging van de zielen en de glorie van God. Zij manifesteert dat, zelfs in de uiterste beproeving, de Kerk niet kan verdwijnen noch tot onmacht kan worden herleid.
“Ik geloof … in de heilige katholieke Kerk”!
Zo vertrouwen wij, vol vertrouwen in de goddelijke Voorzienigheid, met hoop op de dag dat een ware opvolger van de heilige Petrus aan de Kerk zal worden gegeven, die haar eenheid en haar kracht volledig zichtbaar maakt, voor het heil van het grootste aantal zielen.
Laat ons zonder ophouden bidden voor de ontplooiing van de Kerk, het Mystiek Lichaam van Onze Heer Jezus Christus.
Eric Jacqmin+
Priester van de katholieke Kerk
Bij voorbaat onderwerp ik mij aan het definitieve oordeel van de Kerk over al mijn geschriften.
“Roma locuta, causa finita”