De theologische schets van een herstel van de Kerk
Hoe de Kerk uit de crisis kan komen
en een tijd van vrede en ontplooiing kan terugvinden?
Inhoudsopgave
Inleiding
- De goddelijke tussenkomst voor het herstel van de hiërarchie
- Het herstel van de kerkelijke eenheid
- Het integrale herstel van het traditionele geloof, de discipline, de liturgie en het canonieke recht
- De terugkeer naar een zuivere katholieke praktijk
- De historische ervaring en het profetisme
Besluit: Een tijd van vrede en uitbreiding
Inleiding
De crisis die wij doormaken, waarbij na Vaticanum II ongeveer 99,9 procent van de bisschoppen publiek in de apostasie, de ketterij of het schisma vielen, lijkt de apostolische Stoel vacant te hebben gelaten en diep ontwricht in haar zichtbaar bestuur. Deze crisis zou theoretisch opgelost kunnen worden door verschillende middelen die behoren tot de goddelijke Voorzienigheid of tot de actie van de katholieke bisschoppen die trouw zijn gebleven.
De manier waarop de Kerk uit de crisis zal komen en een tijd van vrede en uitbreiding zal terugvinden, is gebaseerd op meerdere traditionele beginselen en verwachte gebeurtenissen, met inachtneming van de leer van de theologen voor het conciliabulum Vaticanum II.
- De goddelijke tussenkomst voor het herstel van de hiërarchie
Een van de concrete middelen waardoor de Kerk uit de crisis zou kunnen komen, is een rechtstreekse goddelijke tussenkomst die de legitimiteit van de apostolische Stoel en van de gehele hiërarchie zou herstellen. Deze tussenkomst zou verschillende vormen kunnen aannemen:
Een legitieme paus verkozen: De goddelijke Voorzienigheid zou de Kerk kunnen toelaten een legitieme paus terug te vinden, in staat om de Kerk te leiden en de orde te herstellen. Volgens de traditionele leer is de paus de waarborg van het geloof, en eens de apostolische Stoel bezet door een geldige paus, zou de situatie van verwarring kunnen beginnen op te lossen. Het verkiezingsproces van een paus zou kunnen plaatsvinden door een geldig conclaaf. Een conclaaf in strikte zin is onmogelijk, omdat alle geldige kardinalen overleden zijn, maar meerdere theologen schatten dat een onvolmaakt algemeen concilie samengesteld uit de katholieke bisschoppen tot deze verkiezing zou kunnen overgaan, of een pontifex zou kunnen erkennen die door de Voorzienigheid is gekozen, door een miraculeuze tussenkomst van God. Deze paus zou degene kunnen zijn die de orde, de eenheid en de discipline in de Kerk herstelt.
Een providentiële paus die opkomt: Sommige traditionele katholieke theologen hebben voorgesteld dat in periodes van uiterste crisis, waarin de Kerk haar zichtbare hiërarchie lijkt te hebben verloren, God een providentiële paus zou kunnen zenden die de waarheid en de katholieke praktijk zou herstellen. Sint Petrus die uit de hemel terugkeert om een paus aan te wijzen (volgens de zalige Maria Taigi), volgens anderen zou het Paulus VI kunnen zijn die zich bekeert en nog leeft door een mirakel (geboren in 1897) enzovoort. Deze paus zou degene zijn die de Kerk verwachtte om haar legitieme autoriteit terug te vinden. Inderdaad, de concrete modaliteiten van het herstel van de Kerk zijn niet met zekerheid gekend. Meerdere oplossingen lijken theologisch mogelijk. Sommige behoren tot de gewone orde van de Voorzienigheid, andere zouden een miraculeuze tussenkomst van God veronderstellen. Aangezien Hij almachtig is, is geen enkele miraculeuze tussenkomst onmogelijk, voor zover ze niet in strijd is met de Openbaring of met de katholieke leer.
Sommigen onder ons denken volgens een zogenaamde “Cassiciacumthesis”, dat als de huidige antipaus zich bekeert, hij de ware paus zal worden. Inderdaad, volgens de zogenaamde Cassiciacumthesis zou de huidige antipaus reeds de materiële aanwijzing hebben ontvangen bij zijn verkiezing en onmiddellijk de ware paus worden als hij ophoudt het obstakel van de ketterij te stellen. Deze mening veronderstelt dus dat de verkiezing zelf juridisch geldig blijft ondanks de huidige afwezigheid van pontificale autoriteit. Zij die deze thesis verwerpen, schatten integendeel dat de verkiezingen die voortkomen uit de conciliaire hiërarchie zelf elke juridische waarde ontberen en dat een nieuwe verkiezing dus noodzakelijk zou zijn. Maar de bekeerde zou een traditioneel seminarie moeten volgen, onder voorwaarde herordend moeten worden tot priester, de vereiste canonieke vorming voor het episcopaat moeten verkrijgen (doctoraat, licentiaat of erkende competentie) en onder voorwaarde hersacerd moeten worden tot bisschop en erkend moeten worden door de Kerk, tenzij een mirakel van infusie van wetenschap noodzakelijk is om paus te zijn zonder gevormd te zijn in een seminarie en een doctoraat in de theologie of het canonieke recht te verkrijgen, vereist door het recht van de Kerk om bisschop te zijn. Deze bekering zou een grote uitzonderlijke genade zijn en de infusie van wetenschap zou nog een mirakel zijn.
- Het herstel van de kerkelijke eenheid
Een van de sleutelaspecten van het herstel van de Kerk zou de terugkeer naar de doctrinale en morele eenheid zijn, met name tussen hen die zich hebben gescheiden omwille van ketterijen, schismata of twijfels betreffende de geldigheid van de paus. De katholieke leer onderwijst dat de Kerk één, heilig, katholiek en apostolisch is, en deze eenheid is essentieel voor de vrede en de voorspoed van de Kerk.
De bekering van de ketters en de schismatici: De Kerk gelooft dat de eenheid zal worden hersteld door de bekering van de zielen van goede wil, waaronder die van de ketters en de schismatici. De aanhangers van de doctrinale dwalingen, eens de waarheid herontdekt en verkondigd, zullen kunnen terugkeren tot de katholieke Kerk. Een doctrinale verzoening zou noodzakelijk zijn om deze eenheid te herstellen. Dit zou gebeuren onder de leiding van de paus en de bisschoppen, eens zij hun legitimiteit zouden terugvinden. De voorwaarden van deze verzoening zouden waarschijnlijk een verduidelijking omvatten van de punten van leer die verkeerd geïnterpreteerd of gewijzigd zijn (door Vaticanum II).
Dit herstel is niet alleen een object van hoop, maar een gevolg van de onfeilbaarheid van de Kerk. Onze Heer heeft beloofd dat de poorten van de hel nooit tegen haar zullen zegevieren (Mt 16,18) en dat Hij met haar zal blijven tot de voleinding der eeuwen (Mt 28,20). Van dan af moet de Kerk noodzakelijkerwijs een zichtbaar volledig katholiek bestuur terugvinden voor het einde van de wereld, welke ook de modaliteiten zijn die door de goddelijke Voorzienigheid worden gekozen.
- Het integrale herstel van het traditionele geloof, de discipline, de liturgie en het canonieke recht
Eens de hiërarchie hersteld is en de doctrinale eenheid hersteld is, zou een groot geestelijk herstel kunnen opkomen onder de gelovigen. Het authentieke katholieke geloof zou opnieuw op duidelijke wijze onderwezen worden, en de sacramenten zouden worden toegediend in hun volle geldigheid en doeltreffendheid.
Terugkeer naar de Heilige Mis en de sacramenten: Een centraal element van het geestelijk herstel zou de terugkeer zijn naar de regelmatige praktijk van de traditionele Heilige Mis, de viering en de toediening van de andere sacramenten (zoals de Biecht) in hun traditionele vorm, geldig en wettig toegediend. Het priesterschap zou in zijn volle glans hersteld worden, en de gelovigen zouden in massa terugkeren tot de sacramenten van de Kerk.
Een globaal geestelijk ontwaken: Dit herstel zou zich kunnen manifesteren onder de vorm van een beweging van bekering en verzoening onder de traditionele katholieken en de gelovigen die zich van het geloof hebben verwijderd. De herstelde clerus, eens gevalideerd en verenigd rond de paus, zou een centrale rol spelen in dit proces van geestelijke regeneratie.
- De terugkeer naar een zuivere katholieke praktijk
De terugkeer naar een zuivere katholieke leer en naar de traditionele praktijk van de sacramenten, de eredienst en de katholieke moraal zou een van de beslissende elementen zijn om een tijd van vrede en uitbreiding terug te vinden. Dit zou omvatten:
Een terugkeer naar de Traditie: Volgens de leer van de Kerk is de Traditie het hart van het leven van de Kerk. Dit betekent niet alleen een trouw aan de leer van het Evangelie, maar ook een terugkeer naar de sacramentele praktijken, naar de integrale traditionele liturgie, en naar de verering van de heiligen en de Maagd Maria. Eens deze elementen hersteld zijn, zou de Kerk haar glans terugvinden.
Herstel van de morele orde: De traditionele leerstellingen van de Kerk, wat betreft de moraal, het gezin, de seksualiteit, de sociale ethiek en de evangelisatie, zouden moeten worden herbevestigd, wat zou bijdragen tot een diepe transformatie in het leven van de katholieken en in de samenleving in het algemeen.
Het voorbeeld van de heiligen: Aangezien de Kerk wezenlijk heilig is en altijd heiligen voortbrengt, zal God nieuwe heiligen verwekken die de gelovigen zullen meeslepen naar een herstel van het christelijk leven, door hun voorbeeld van ideaal leven dat de meest schitterende glans zal geven aan het rijk van God op aarde en zij zullen een zeker aantal gelovigen, dat aanzienlijk zou kunnen zijn, meeslepen in deze gelukkige voortgang.
- De historische ervaring en het profetisme
De geschiedenis van de katholieke Kerk getuigt van gelijkaardige crisisperiodes (zoals het Westerse Grote Schisma of de hervormingen van het Concilie van Trente na de crises van de protestantse ketterij). In die momenten heeft de Kerk een tijd van vrede en uitbreiding teruggevonden door de herbevestiging van haar goddelijke zending en door inspanningen van interne hervorming. Deze traditie zou zich kunnen herhalen na de huidige crisis.
Inderdaad, elke grote doctrinale crisis in de geschiedenis — het arianisme, het monotheletisme, het Westerse Grote Schisma of de protestantse Reformatie — werd uiteindelijk opgelost door een herstel van het legitieme gezag en een plechtige herbevestiging van de katholieke leer. Niets machtigt dus te denken dat de huidige crisis een uitzondering zou vormen op het beginsel van onfeilbaarheid van de Kerk.
Profetieën en geestelijke boodschappen: Talrijke profetieën, waaronder die toegeschreven aan mystieken en heiligen zoals de zalige Hildegard van Bingen, Sint Malachias, en de mariale verschijningen (zoals die van Fatima), hebben gesproken over een toekomstig herstel van de Kerk. Volgens sommige theologen en profeten zou deze crisis een tijd van vrede voor de Kerk kunnen voorafgaan, waarin het katholieke geloof zich opnieuw over de hele wereld zou verspreiden. Meerdere heiligen zoals de zalige Hildegard spreken zelfs van een gouden eeuw van de Kerk, de Heilige Maria te Fatima spreekt van de triomf van haar Onbevlekte Hart.
Besluit: Een tijd van vrede en uitbreiding
Het uitkomen uit deze crisis en de komst van een tijd van vrede en uitbreiding zouden afhangen van meerdere factoren, in het bijzonder van de herovering van de doctrinale eenheid, van de vestiging van een legitieme hiërarchie, en van het geestelijk herstel door het herstel van de Heilige Mis en van de sacramenten.
De goddelijke Voorzienigheid, handelend door de Kerk, zou de voornaamste factor zijn die toelaat de Kerk in haar glorie te herstellen en haar een tijd van vrede, van doctrinale authenticiteit en van geestelijke groei terug te geven. Het christelijk geloof, trouw aan zijn wortels, zou zich opnieuw verspreiden onder de volkeren, de wereld verlichtend door de waarheid van het Evangelie.
Het herstel van de Kerk is dus niet alleen een object van hoop, maar een noodzakelijke consequentie van haar onfeilbaarheid. Aangezien Christus heeft beloofd dat de poorten van de hel nooit tegen haar zullen zegevieren (Mt 16,18) en dat Hij met haar zal blijven tot de voleinding der eeuwen (Mt 28,20), is het theologisch zeker dat voor het einde van de wereld de Kerk een zichtbaar volledig katholiek bestuur, een legitieme hiërarchie en de publieke integrale belijdenis van het geloof zal terugvinden. De concrete modaliteiten van dit herstel blijven onbekend; hun zekerheid behoort tot de goddelijke Voorzienigheid.