De Onmiskenbare Werkelijkheid
van het Gezag en de Geloofseenheid
Hier is de volledige, krachtige en onwrikbare weergave van de waarheid, gegrond op de onveranderlijke wetten van de logica, de katholieke traditie en de officiële acten van het Eerste Vaticaans Concilie.
De katholieke Kerk is volgens haar goddelijke constitutie een zichtbare, volmaakte maatschappij, waarvan de eenheid fundamenteel gegrondvest is op de onverbrekelijke eenheid van het ware geloof. De historische en dogmatische overlevering van de Kerk, vastgelegd in de klassieke theologische traditie en onlosmakelijk verbonden met de leer van Sint-Robertus Bellarmin, stelt als onwrikbaar beginsel dat een openlijke en publieke breuk met het katholieke geloof logisch en ontologisch onverenigbaar is met het bezit van het opperste kerkelijk gezag.
Inhoudsopgave
1. De Handhaving van de Leer op het Eerste Vaticaans Concilie
2. De Dwingende Deductie van Sint-Robertus Bellarmin
3. De Criteria van de Waarheid en de Logische Noodzakelijkheid
Lijst van bronnen
1. De Handhaving van de Leer op het Eerste Vaticaans Concilie
Tijdens het Eerste Vaticaans Concilie verklaarde de officiële rapporteur, Mgr. Vincent Gasser, in zijn historische Relatio van 11 juli 1870 uitdrukkelijk dat de opbouw van het schema de leer van Sint-Robertus Bellarmin volgt met betrekking tot de dwalingsmogelijkheid van een paus als privépersoon, en dat men zich daarmee uitdrukkelijk distantieerde van de tegenovergestelde opvatting van Albert Pighius. Het concilie nam hiermee onmiskenbaar de leerstellig ingeslagen weg van de grote Kerkleraar.
2. De Dwingende Deductie van Sint-Robertus Bellarmin
De formele leer van Sint-Robertus Bellarmin in zijn werk De Romano Pontifice (boek II, hoofdstuk 30) formuleert de objectieve consequentie met absolute helderheid: een openlijk en manifest heretische paus houdt ipso facto (door de daad zelf) op paus en hoofd van de Kerk te zijn. De gronden hiervoor zijn even eenvoudig als onwrikbaar.
De eenheid van het lichaam: Een mens die de openlijke eenheid van het geloof verbreekt, houdt op lid te zijn van het lichaam van de Kerk.
De onmogelijkheid van het hoofdschap: Krachtens de wet van de non-contradictie en de aard van de zichtbare hiërarchie kan een persoon die geen lid meer is van het lichaam, logischerwijs nimmer het zichtbare hoofd van datzelfde lichaam blijven.
3. De Criteria van de Waarheid en de Logische Noodzakelijkheid
Wanneer deze geobserveerde feiten en de strikte regels van de deductieve logica onverkort worden toegepast, dicteren de objectieve criteria van de waarheid het volgende.
Geen formele afzetting vereist: Aangezien de hoofdfunctie van het opperste gezag onlosmakelijk verbonden is met de belijdenis van het ware geloof, heft een publieke en manifeste breuk met dat geloof de rechtsgrond tot het bezit van het ambt automatisch op. Een formele menselijke afzetting is juridisch overbodig wanneer de betrokkene zich door eigen handelingen reeds buiten de zichtbare eenheid van het geloof heeft geplaatst.
De dwingende kracht van het bewijsmateriaal: Elke rigoureuze toepassing van deze deductieve noodzakelijkheid op de werkelijkheid leidt rechtstreeks tot de onontkoombare vaststelling dat de formele continuïteit van het opperste gezag onderbroken is, uitsluitend gedreven door de uitsluitende kracht van het objectieve bewijs, de feitelijke observatie en de wetten van de onveranderlijke waarheid.
In volgende hoofdstukken zullen we dit alles in het lang en het breed uitleggen en onderbouwen.
AMDG
Lijst van bronnen
Mgr. Vincent Gasser, Relatio van 11 juli 1870, uitgesproken tijdens het Eerste Vaticaans Concilie. De Relatio is opgenomen in de officiële acten van het concilie. Vertaling van de Latijnse titel: Verslag.
Sint-Robertus Bellarmin, De Romano Pontifice, boek II, hoofdstuk 30. Oorspronkelijke taal: Latijn. Vertaling van de titel: Over de Romeinse Paus.
Albert Pighius, als vertegenwoordiger van de tegenovergestelde opvatting waarvan het Eerste Vaticaans Concilie zich distantieerde volgens de Relatio van Mgr. Gasser.
Officiële acten van het Eerste Vaticaans Concilie (1870), waarin de Relatio van Mgr. Gasser is opgenomen.